Karbon / Kükürt Analizörü ELEMENTRAC CS-d

ELEMENTRAC CS-d'de hangi fırın kullanılırsa kullanılsın, numunedeki karbon ve kükürt yanma sırasında SO2 ve CO2 gibi gazlı moleküller oluşturur. Açığa çıkan CO2 ve SO2 miktarları 4 adede kadar element seçici kızılötesi hücrede ölçülür. Genellikle, hem çok düşük hem de çok yüksek konsantrasyonların hassas ve doğru bir şekilde analiz edilmesini sağlamak için bir gazı (CO2 veya SO2) ölçmek için iki IR hücresi kullanılır. CS-d'nin indüksiyon fırını kullanıldığında, taşıyıcı gaz (oksijen) ve yanma ürünleri (CO2, eser miktarda CO ve S02) tüm katı partikülleri çıkarmak için ilk önce metal bir filtreden geçirilir. Daha sonra magnezyum perklorat ile dolu bir tüp su izlerini giderir. Kurutulmuş yanma gazı daha sonra kükürt (SO2) ölçümü için iki kızılötesi hücreye kadar geçer. Daha sonra, ısıtılmış bir katalizör (genellikle platinlenmiş silika) karbon monoksit (CO) izlerini CO2'ye ve SO2 moleküllerini de SO3'e okside eder. SO3 gazı selüloz tarafından emilir ve CO2 iki elemente kadar seçici IR hücrelerinde ölçülür. Son olarak, yanma gazı egzoza yönlendirilir ve ELEMENTS yazılımı ortaya çıkan karbon ve kükürt konsantrasyonlarını hesaplar. ELEMENTRAC CS-d'nin indüksiyon fırını çelik, dökme demir ve seramik gibi inorganik numuneleri analiz etmek için uygunken, direnç fırını kömür, kok veya toprak gibi organik numunelerin yakılması için kullanılır. Bir kömür numunesi yakl. 1350 ° C, CO2 ve SO2 salınır, ancak genellikle karbon monoksit (CO) oluşmaz. Direnç fırınının yanma gazları önce parçacıkların emilmesi için bir seramik filtreden, ardından magnezyum perkloratlı bir cam tüpten geçer. Bundan sonra, kurutulmuş yanma gazları, endüksiyon fırınından gelenlerle aynı yolu geçer. Genellikle, direnç fırınının kullanımı sırasında katalizör fırını kapatılır çünkü CO oksidasyonu gerekli değildir. Bununla birlikte, eksik yanma ve karbon monoksit oluşumu riski, daha düşük sıcaklıklarda (~ 600 ° C) artar; bu gibi durumlarda katalizör fırını açılabilir.